იმედის კლინიკა

მე ვიყავი იმედი თბილისში კლინიკაში 2026 წლის მაისის შუაში ბავშვთან ერთად, რომელიც ერთ წლამდე იყო ინფექციური დაავადებების დეპარტამენტში. მე სრულად გადავიხადე თანხა დაზღვევის გარეშე. ზოგადად, ბავშვი წარმატებით მოიხედა, რისთვისაც მადლობელი ვარ ექიმების. თუმცა, პერსონალის დამოკიდებულება ძალიან გულგრილი და უსიამოვნო იყო. 5 დღის განმავლობაში გადახდილი დეპარტამენტში არ გვაჭამეს. მხოლოდ მესამე დღეს საღამოს მკითხეს, მინდა თუ არა ყველი პურისთან ერთად. ამ დროს ვხედავდი, როგორ მიაწვდიდნენ საკვებს სხვა პალატებში. ერთ წლამდე ბავშვთან და ნათესავების გარეშე, ვინც შეიძლება დამეხმაროს (მე თვითონ სხვა ქვეყანაში ვარ), განსაკუთრებით რთული და დამღლელი იყო. ჰოსპიტალიზაციის დროს ბავშვი ხელში მეკავა ყველა ჩვენი ნივთით, და არავის არ შესთავაზა დახმარება. როდესაც ვეკითხებოდი კითხვებს ან ვთხოვდი დახმარებას, ერთ-ერთმა თანამშრომელმა უხეშად უპასუხა რუსულ ენაზე: "ო, როგორ არ მიყვარს რუსულად საუბარი" და "რატომ არ იცით ქართული?" მე ველოდი ბევრად უფრო მაღალ მომსახურების დონეს ამ ტიპის კლინიკიდან. დედის მიმართ პატარა ბავშვით გულგრილობა შოკისმომგვრელი იყო.

1. მოუწესრიგებელი რიგები, სუროგაციით გაჩენილი 20 ბავშვია ვიპ სართულზე და მთელი პერსონალი მათი მოვლით არის დაკავებული, 2 ადამიანი უნდა ეყოს 20 ბავშვს და კიდევ 10 პალატას, მოუწესრიგებელ რიგებთან და სხვა ბევრ გაუმართავ ამბავთან ერთად უყურადღებობა და ზერელე დამოკიდებულებაც დაემატა. ეს არ ეხება მეან გინეკოლოგს.

უუუდიდესი რეკომენდაცია იმედის კლინიკის მთელ ჯგუფს ყურადღების, გულისხმიერებისა და პროფესიონალიზმისთვის!💞💫

არის მომენტები, როცა სიტყვები ვერ აუდიან იმას, რაც გულში გაქვს… ამ პოსტით მსურს ღრმა მადლიერება გამოვხატო იმედის კლინიკის მთლიანი გუნდის მიმართ, რომლებმაც ურთულეს დროს უმოკლეს ვადაში და მაღალ პროფესიონალიზმზე დაყრდნობით მოახდინეს რეაგირება. დროულად განხორციელებულმა საკეისრო კვეთამ გადაარჩინა ორი სიცოცხლე — ჩემი და ჩემი პატარის… ამას ვერასდროს დავივიწყებ. განსაკუთრებული მადლობა მინდა გადავუხადო ჩემს მეან-გინეკოლოგს, გივი მალიაშვილს. მისი გამოცდილება, სიღრმისეული ჩართულობა და იმწუთიერად მიღებული სწორი გადაწყვეტილებები იყო ის ძალა, რომელმაც ყველაფერი შეცვალა. ის რომ არა… ნამდვილად არ ვიცი, როგორ დასრულდებოდა ეს ყველაფერი. მადლობა იმ სიმშვიდისთვის, მხარდაჭერისთვის და ადამიანურობისთვის, რაც მან ყოველ ნაბიჯზე მაგრძნობინა. ეს მადლობა სიტყვებზე მეტია. არვიცი ამ ყველაფრისთვის მადლობას როგორ გადავიხდი ❤️ დიდი მადლობა ასევე კლინიკის ექთნებსა და პედიატრებს — მათი ყურადღება, სიფრთხილე, სითბო და მუდმივი მზადყოფნა შეუფასებელია. მთელი იქ ყოფნის განმავლობაში თავს დაცულად, მოვლილად და ზრუნვის ქვეშ ვგრძნობდი. მადლობა თითოეულ ადამიანს, ვინც ამ პროცესში მონაწილეობდა. თქვენ არამხოლოდ, პროფესიონალები ხართ — თქვენ ადამიანებს სიცოცხლეს უბრუნებთ… და შეუფასებელია თქვენი შრომა. ❤️✨