დავით ტატიშვილის სამედიცინო ცენტრი

აქ რეცეფციაზე სულელი ადამიანები მუშაობენ. დავრეკე და ვკითხე, როგორც ნორმალურ, ცივილიზებულ ქვეყანაში - მითხარით, გთხოვთ, რამდენი ღირს ორი ფეხის რენტგენი? - ყრიან ყურმილს! ვფიქრობ - ალბათ გაწყდა კავშირი. ისევ ვრეკავ იმავე შეკითხვით - კვლავ ყრიან, შეკითხვის მოსმენისთანავე! მესამედ ვრეკავ - პასუხის გაცემის გარეშეც კი მაშინვე წყვეტენ ზარს. ცირკი

კლინიკა ისე გამოიყურება, ნუ, ნორმალურად, სამიანზე. ნათელი, სუფთა, არის სადაც დაჯდე, წყალი... მაგრამ თერაპევტისა და ულტრაბგერითი სპეციალისტის ვიზიტიდან შთაბეჭდილება არც ისე კარგია. ულტრაბგერითი სპეციალისტი გამოცდილი, მკაფიო, გასაგები ბატონია, ჩანს, რომ ბევრი რამ უნახავს, მას შეიძლება ენდო. თერაპევტი... არ ვიცი, უბრალოდ მასზე არასასიამოვნო შთაბეჭდილებები მაქვს, თითქოს ზიზღით და ამპარტავნულად მელაპარაკებოდა. და კიდევ, თითქოს სერიოზულად არ მიიღეს ჩემი პრობლემა, მე კი 3-4 დღით ადრე ანთებული ლიმფური კვანძი მქონდა. მოკლედ, არ ვიცი. და კიდევ არ მომეწონა, რომ მათ არ აქვთ თავისუფალი კაბინეტის ტაბლოები ან ინდიკატორები. და საერთოდ, ინგლისურად თარგმანი საერთოდ არ არის, მიუხედავად იმისა, რომ იციან, რომ მათთან ექსპატრიანტები დადიან.

ეს წარმოუდგენლად ცუდია. წავიკითხე ამ კლინიკის negative მიმოხილვები, მაგრამ ვიფიქრე: „კარგი, მხოლოდ სუნთქვის Helicobacter pilori ტესტი უნდა ჩავაბარო, რა შეიძლება შეცდეს“. დილით მქონდა ჩაწერა, კლინიკის გახსნამდე 40 წუთი ველოდი, შემდეგ რიგში ვიდექი მხოლოდ იმისთვის, რომ ლაბორატორიის ექიმს მეთქვა, რომ ამ ტესტს ახლა არ აკეთებენ, რადგან „ის ჯერ ლაბორატორიაში არ მოსულა, არ ვიცი რატომ და არ ვიცი როდის იქნება“. სასაცილოა.

ეს ერთი ქულაც არ გეკუთვნით.

კოშმარული მომსახურება. Horrendous service.

ჰისტეროსკოპია გავიკეთე, ძალიან კარგი გამოცდილება. ყველაფერი სწრაფად და გასაგებად მოხდა, ყველანი ძალიან კეთილები და მზრუნველები არიან. მედდებთანაც კი, ვინც ინგლისურად ან რუსულად თავისუფლად არ ლაპარაკობს, ადვილი იყო ურთიერთობა და ერთმანეთის გაგება. დოქტორი თამარ ძოტენიძე მომხიბვლელი და ძალიან კომპეტენტურია. კლინიკაში სუფთა, ლამაზი და სასიამოვნოა ყოფნა.

ამ კლინიკაში ძალიან იმედგაცრუებული დავრჩი. კოლონოსკოპიისა და გასტროსკოპიის ვიზიტი წინასწარ ტელეფონით დავჯავშნე, მაგრამ პროცედურებისთვის მომზადების შესახებ თითქმის არანაირი სასარგებლო ინფორმაცია არ მომცეს. მომზადების უმეტესი ნაწილი თავად უნდა გამერკვია. როცა კითხვები მქონდა, ექიმის ასისტენტთან დაკავშირება არაერთხელ ვცადე. ის არც ინგლისურად და არც რუსულად არ საუბრობდა და რამდენჯერმე უბრალოდ გამითიშა ტელეფონი, ნაცვლად იმისა, რომ დახმარებას შეეცადა. დანიშნულ დროზე, დილის 10:00-ზე, ადრე მივედი. პროცედურებისთვის საჭიროების შესაბამისად, 24 საათზე მეტი ხანი არაფერი მიჭამია. მიუხედავად იმისა, რომ ადრე მივედი, ცოცხალ რიგში ჩამაყენეს და საბოლოოდ ყველაზე ბოლოს მომიყვანეს. ხელში ვენური კათეტერი ჩამიდგეს, შემდეგ კი პროცედურის დაწყებამდე საათზე მეტი მომიწია ლოდინი. მთელი ორგანიზაცია ძალიან ცუდად იყო მოწყობილი და პაციენტისთვის, რომელიც მომზადებითა და შიმშილით უკვე დაღლილი იყო, ძალიან დამძიმებული იყო. ჩემი სადაზღვევო კომპანია Unison რომ არ მიმართავდა ამ კლინიკაში, მე თავად არასდროს ავირჩევდი. სამწუხაროდ, ამ კლინიკაში აღარასდროს დავბრუნდები და სხვებსაც ვერ ვურჩევ.

რიგის სისტემა საერთოდ არ არსებობს, პაციენტებს უხდება ბრძოლა, როგორც საბჭოთა დროს.

რეგისტრატურაში აშკარად ეტყობათ რომ არ უსწავლებიათ პაციენტებს/კლიენტებს როგორ უნდა მოემსახურონ. პროგრამა, რომლითაც მუშაობენ და ქვითრებს ბეჭდავენ ხომ საერთოდ ცალკე საკითხია.

ტელეფონს ვერავინ პასუხობს.